Kim op reis

Ta Ta ( dag in Hindi ;)

2008-12-14T09:18:00.000-08:00

Het is nu bijna voorbij...
Ik ben nu in Delhi en het is koud en ik draag een spijkerbroek met een shirt met lange mouwen en ik heb de kerstboom opgetuigd en toen tomatensoep gegeten voor het haardvuur.
Oftewel ik bereid me voor op Nederland!

Maar ik wil niet terug. India is zo fijn! Er is zoveel te zien, alles gebeurt op straat en niks gaat zoals het hoort te gaan. Over sommige gekke dingen verbaas ik me helaas al niet meer. Toch blijft het gek als je eerst uit je dak gaat in de meest trendy club van Mumbai en daarna opzoek gaat naar een auto-riksja en hierbij over 20 slapende mensen moet stappen. Want 's nachts veranderen de straten van Mumbai in de grootste slaapzaal van de wereld...

Er is op het moment veel onrust in India. De aanslagen in Mumbai is een soort van uitbarsting ervan. Ik ben heel benieuwd waar dit allemaal nog naar toe gaat. Want India is dan wel een tijger in ontwikkeling en probeert op 1 lijn met China te blijven. Maar er is zoveel gaande in dit land. Het is zo'n groot land! Elke staat is anders, andere taal, gewoontes, eten etc. Terwijl de rijken hier steeds rijker worden, blijven de arme arm. Natuurlijk is het kaste-systeem afgeschaft, maar dit zit nog diep in de maatschappij geworteld. Ik hoorde gister zelfs van een lage kaste die in opstand was gekomen omdat ze bang waren hun status van lage kasten kwijt te raken. Ik hoorde van vliegtuigen die vertraging krijgen doordat parlementleden te laat zijn. Bollywoodsterren en cricketspelers die nog meer gaan verdienen.

India heeft ook echt iets puurs. Het is hier gewoon zoals het is en iedereen is aan het overleven, ook de rijkeren. Er hoeft maar iets te gebeuren, een auto ongeluk of een chronische ziekte, en er is geen overheid en verzekering die je door alles heen helpt. Hopelijk kan je familie de koe verkopen zodat je toch nog iets aan medische behandeling kan krijgen.

Het is fijn om weer naar het veilige Nederland te gaan, maar ik zal het leven hier heel erg missen. Het is af en toe zeker moeilijk geweest, vooral in het begin van mijn reis liep het allemaal toch een beetje anders dan ik verwacht had, maar als ik nu terugkijk is het onvergetelijk! Beter dan ik me had kunnen indenken. 4 Maanden zitten erop en nu ga ik weer aan de studie.
Woensdag 17 december kom ik in Nederland aan! (Ik word al zenuwachtig als ik eraan denk)

Tot snel allemaal! en bedankt voor het volgen van mijn blog, ik vond het leuk om mijn verhalen te vertellen en heb genoten van al jullie lieve emails en reacties.

Lol in India

2008-12-03T03:52:00.001-08:00

Nu ik een tijdje in een India ben, kan ik steeds meer genieten!
Ik ben minder gestressd en neem meer de tijd voor een praatje en voel me meer op mijn gemak. Ik weet nu veel beter hoe alles werkt, hoe mensen denken en dat geeft rust in je hoofd.
Ik ben dus nu weer terug in het veilige, mooie zuiden van India en het is heerlijk!
het meest fijne vind ik misschien nog wel het zuid indiase ontbijt. Niet pittig en veel en luchtig.
Mijn gedachten zijn langzamerhand steeds meer richting Nederland en ik ben mijn laatste 2 weken reizen aan het regelen.
Dus nog 2 weken extreem genieten! :D

Oja, de aanslagen in Bombay. Ik was in een klein dorpje ergens en erg geschrokken. Maar het leek wel of CNN en Nederland in shock zijn dan de Indiers zelf.

Tot snel iedereen!

Mijn grote vriend Dinesh

Zeeturtle!!

Eindelijk de beruchte sari :)

Indiase bruiloft, eten van palmboombladeren

met Mirte en Prakesh in Kundapur in Karnataka

feestje in Gokarna in Karnataka

Zon, strand en zee in Goa!

2008-11-24T00:38:00.000-08:00

Morgen vertrek ik en dan ben ik 2 weken in Goa geweest. Het was heerlijk om even op mijn kont te zitten met het beste gezelschap ooit naast me. Overdag relaxen en 's avonds feesten. Soms een iets te veel trance-drugs feest naar mijn smaak, maar de volgende dag gingen we gewoon 'een hutje verder'.

Over 3 weken ga ik terug naar Nederland en ik begin het toch wel heel jammer te vinden. Het aftellen is begonnen en ik in mijn hoofd bedenk ik de hele tijd wat ik allemaal wil doen voordat ik in het vliegtuig stap naar Amsterdam. ( ik moet nog steeds een sari dragen en naar de bollywood bioscoop! )

Ondertussen ben ik toch wel wat wijzer geworden. Zo ben ik er achtergekomen dat uithuwelijken helemaal zo slecht nog niet is. Ouders van vrienden zijn gelukkig getrouwd ook al hebben ze geen liefdeshuwelijk. Het is misschien zelfs wel makkelijker, je ben een gezin en je helpt elkaar. Familie is heel belangrijk!
Alles is hier zowiezo veel meer uitgestippeld. Grote kans dat je studeert wat je ouders gestudeert hebben, of je word net zoals je vader stenensjouwer. Natuurlijk ga je trouwen en als je niet de juiste persoon tegenkomt rond 27 jaar (voor de man) dan gaat iedereen je helpen de juiste vrouw te vinden.( of je kijkt in de krant of op internet) Dus de achterneef van mijn buurvrouw heeft een tante en haar jongste dochter is misschien wel wat voor jou zoon. Dan wordt er viavia alles uitgezocht over die dochter. Er wordt gekeken of haar familie een goede achtergrond en reputatie heeft. Wat zij allemaal uitspookt en alles over haar karakter. Dus de zoon en zijn familie krijgt alles op een presenteerblaadje aangeboden, inclusief goede en slechte punten. Als zij eenmaal door de eerste ronde heen is gekomen, dan gaan de 2 families bij elkaar opbezoek en de dochter schenkt thee. ALs de zoon haar ok vind zegt hij dit tegen haar familie en gaan ze misschien even apart met elkaar praten, Na de eerste date wordt via een tussenpersoon duidelijk gemaakt of er nog een familie-date volgt. Hierna gaat het stel samen op date.
Natuurlijk is dit voor alle lagen uit de bevolking anders. Sommige doen het nog veel traditioneler en bij andere (rijke mensen uit de grote steden)gaat het net zoals bij ons, maar zodra iemand eind twintig is en geen geliefde heeft dan wordt er hoe dan ook een partner gezocht.
De druk om te trouwen is erg hoog. Het hoort allemaal bij het uitegestippelde pad. Kinderen wonen bij hun ouders tot ze gaan trouwen.

Mijn fake trouwring doet het nog erg goed. Mijn man woont namelijk in Delhi en soms heb ik geen kinderen en soms 3 kinderen.

Zelfs na 3 maanden India vind ik nog steeds heel interresant om mensen te vragen naar hun liefdesgeschiedenis of uithuwelijking. Niemand vind het hier een big-deal,omdat het heel gewoon is. Ik begin er al aan te wennen, maar toch laat ik mij niet uithuwelijken!

Sikhs in Punjab

2008-11-02T01:47:00.000-07:00

Sikh-people volgen de Sikh religie. Deze religie lijkt op het Hindoeisme, boedhisme en moslim geloof. Iedereen is gelijk in dit geloof en Sikhs wonen verdeelt over heel India, maar de meeste Sikhs wonen in de staat Punjab in het noordwesten van India. In de hoofdstad Amritsar staat de gouden tempel, die ondertussen alweer 3 keer herbouwt is. Deze tempel is omhult door een meer en wordt voor de Sikhs beschouwt als een soort Lourdes. Ze komen er op pelgrimtocht en maken Indiase foto's van hele families met de tempel zonder te lachen. Ze baden er en komen zo van al hun problemen af.
Sikh mannen zijn prachtige mannen (de mooiste van India vind ik persoonlijk) met tulbanden met daaronder een knotje voorop, bovenop hun hoofd. Ze mogen hun haar niet knippen, dus ik heb ze nog nooit zonder zo'n knotje gezien. Sommige Sikhs dragen kleine zwaardjes en zij mogen hun baard ook niet afscheren.
over het algemeen hebben Sikh mensen goede banen in India en worden daarom niet altijd gewaardeerd. Voor de jaren tachtig was er veel geweld in Punjab doordat Punjab zelfstandig wilde zijn, maar de Indiase regering wilde dit voorkomen. Toen de gouden tempel zelfs aangevallen werd, was dit de druppel! Toen heeft een Sikh bodyguard van Indira Ghandi ( de toenmalige vrouwelijke premier) haar vermoord!

Doordat voor het Sikh geloof iedereen gelijk is, kan je gratis overnachten in de gouden tempel en kun je er gratis eten. Dit gebeurt met honderden mensen tegelijk in shifts van een kwartier. Je volgt de stroom en krijgt een bord en een lepel. dan wordt er heel veel geduwt en volg je weer iedereen. Zoek je heel snel een plaatsje op de grond. Krijg je rijst, chapati, dal en zoetigheid op je bord gekwakt door mannetjes die met enorme emmers rondlopen. Dan schrokt iedereen (families, schoolklassen) alles naar binnen en dan komt er zo'n karretje dat rond rijdt in supermarkten om de vloer schoon te maken. Dat karretje rijdt precies voor je voeten langs zodat het weer schoon is. Dan volg je de hele meute weer naar buiten naar de afwas, waar je je bord inleverd. Vervolgens staat de volgende groep met mensen alweer te dringen.
Alles wordt geregeld door vrijwilligers. 20 mensen die uien snijden, 100 mensen die afwassen etc.
Oftewel, het was heel leuk om daar te eten!

Dharamsala

2008-10-27T05:22:00.000-07:00

Boedhistische monnikken

ik en Pantam

mediteren voor het eten

vrijwilligers in Dharamsala

relaxen in Pushkar in Rajasthan

trekken in de woestijn

op het project

De gouden tempel van de Sikh-religion in Amritsar in Punjab

gratis eten in de Sikh tempel

Kamelentrektocht in Rajasthan

Mirte, Kim en de Taj Mahal in Agra

Ondertussen is er heel veel gebeurt!
Ik heb Mirte ontmoet in Delhi en samen zijn we op de touristische tour gegaan. Zo hebben we de Taj Mahal gezien en zijn we Rajasthan (woestijn provincie) in getrokken. Samen reizen was erg fijn en naast 5 dagen samen ziek in een hotel in Jodhpur, hebben we erg veel leuke dingen gedaan en fijne mensen ontmoet! (zie foto's)

Nu ben ik al een week in Dharamsala, in het noorden van India in het begin van het Himalya gebergte. De Dalai Lama woont samen met heel veel andere Tibetanen hier en daarom wordt het ook wel 'klein Tibet' genoemt. Het is ook echt totaal anders als de rest van India. Koud (ik draag een rode yak-wol trui) en rustig. Het is een prachtige plek in de bergen en er is donker Tibetaans brood!
Ik ben hier voor 3 weken omdat ik hier weer een project doe. 's Ochtends lopen we via een prachtige route in 20 minuten naar een schooltje om daar de muur te beschilderen en met de kinderen te spelen. 's Middags doen we iets touristisch. De laaste week gaan we 4 dagen door de bergen trekken en daar hem ik heel veel zin in!
Zaterdag ben ik heel vroeg op gestaan om naar een tibetaanse school village te gaan. Daar was die dag een festival met traditionele dans en de Dalai Lama zou er zijn!! Op de weg ernaar toe ontmoette ik een meisje, Pantam, die 3 jaar geleden uit Tibet is gevlucht. Ze heeft een maand op sportschoenen door de Himalya getrokken en is nu in Dharamsala en wil Boedistische non worden. Ze spreekt haar familie eens per jaar omdat haar familie nomaden zijn die rondtrekken. Ze was heel trots dat haar familie 20 yaks heeft en kippen en 5 paarden. Maar ze mist haar familie heer erg.
Ze spreek heel redelijk Engels doordat veel van deze vluchtelingen heel goed worden opgevangen. Er zijn allerlei scholen voor hun en ik heb het gevoel dat de tibetaanse regering hier best wat geld te besteden heeft. (best gek omdat India zo arm kan zijn)
Op het festival sprak de Dalai Lama heel lang in het Tibetaans, er werd veel gebeden en liepen de schoolkinderen in uniform communistisch rond te paraderen met vlaggen. Het Tibetaanse volkslied werd gezongen en alle Tibetanen waren gezellig aan het picknicken. Het was een totaal andere wereld (een koude kont van het zitten, hoort natuurlijk ook bij Tibet)
Voor mij is het toch we heel gek om te bedenken dat alles wat daar gedaan werd in Tibet verboden is. Pantam vertelde dat als ze daar het volkslied zingt, ze geslagen en gemarteld wordt.
Touristen en Tibetanen lopen met mutsjes, tassen, jassen met 'free Tibet' en overal zijn momo's te koop.
's Avonds ben ik naar een Hindi bruiloft geweest in een dorpje in de buurt. Het was heel gezellig met Bollywood dansen en eten. Maar de bruid lag te slapen en de bruidegom kwam die nacht pas, want een bruiloft duurt 3 dagen. Dus rond 11 uur 's avonds zijn we met de hele groep weer naar huis gegaan.

Ik vermaak me hier wel en ik vind het heerlijk dat het af en toe regent en dat het koud is!

Ashram

2008-10-07T08:40:00.000-07:00

Oude filmpjes die ik eindelijk op internet kan zetten. Fietsen en dansen met de Rotary Club in Yercaud (hillstation, in Tamil Nadu waar ik eerste project deed), en de was doen aan de backwathers in Kerala.

Ashram

Vandaag ontmoette ik in Pune een Braziliaanse oma die in een ashram leeft. Zijn nodigde me uit om haar tijdelijke huis te bezoeken, zo kwam ik in 1 van de grootste ashrams ter wereld terrecht. Een ashram is een meditatie centrum waar een guro (master) zijn wijsheid/manier van leven verspreid, idg OSHO. Het is er prachtig groen en rustig en inderdaad er hangt een spirituele sfeer. Overal lopen buitenlanders in bordeaux rode jurken, mannen en vrouwen, die veels te veel vorm laten zien. (ja, mijn Indiase bedek alles, nergens is sex-mentalititeit groeit met de dag) In de ashram krijg je een nieuwe naam en je kan er zwemmen (in rood bakpak), tenissen (in rood pakje), massages, wijnbar, optredens, schilderen, dansen, disco en oja, ja kan er ook mediteren. Er is een reusachtig pyramide gebouw waar 5000 mensen tegelijk kunnen mediteren of rond springen en gekke bewegingen met hun hoofd kunnen maken.

Ik, 2 Belgen en 40 Indiers zagen een video waarin alleen maar buitenlanders naar zichzelf opzoek zijn en zich hier vinden en dit maar al te graag met de wereld willen delen. Ze bewegen als wilden in het rond en ik heb werkelijk geen idee wat voor beeld de Indiase mensen nu van westerlingen hebben. De verplichte HIV-test voordat je een rode jurk mag dragen, verbeterd dit beeld niet veel.

India is inderdaad een spiritueel land. Elke oudere man zegt erg wijze dingen en binnen een paar minuten na ontmoeten, praat je over karma, energie en doel van het leven. Dit maakt dat ik ook ga nadenken en ja eerlijk is eerlijk; meer opensta voor alternatieve geneeswijzen en spriritualiteit. Toch is het heel anders om zo'n gesprek met een Indier te hebben dan met een buitenlander. Bij sprirituele buitenlanders draait alles wanhopig om yoga en innerlijke rust. Ik weet niet, maar ik word al gauw kriechelig als iemand zo graag zichzelf wil ontdekken en te veel nadenkt.

Ook ik heb yoga-lessen gevolgt op een dak met als achtergrond het ruizen van de zee. En ik kan je vertellen, het is nog verdomd moeilijk!

Varkala in Kerala

Gateway of India in Mumbai met Zach

Kroeg in Mumbai

Met Florentine in dorpje bij Pune, ' op de chai' bij een familie

16 miljoen mensen op dat hele kleine stukje aarde

2008-10-03T06:42:00.000-07:00

In Mumbai leven 16 miljoen mensen! 1 miljoen minder als in het mooie vertrouwde Holland.
Overal zijn mensen in India, echt overal!

Sorry dat ik een tijd niks van me heb laten horen, maar internet is niet zo bereikbaar.
Nu zit ik in een Railway cybercafe in een station in Pune. Er liep net een rat bij mijn voeten, maar iedereen negeerde het.

Ondertussen heb ik een mooie tijd in Kerala gehad! ik heb 5 dagen in een weeshuis gewerkt, wat heel leuk was en ben voor het eerst sinds tijden uitgegaan in Mumbai. Sommige dingen zijn overal ter wereld hetzelfde. Ookal zijn buiten duizenden sloppen, toch is uitgaan net zoals in Amsterdam. Dat maakt India ook interresant, het heeft zoveel gezichten!
Het ene bord zegt; don't use claxons. Maar achterop de grote beschilderde trucks staat in sierlijke letters; please horn and India is great!
Er gebeurt heir zoveel op straat. dit is voor een tourist leuk, want er is veel te zien. Zo kan je je laten knippen en scheren op straat en poepen gebeurt hier ook in de goot (zo weet ik dat ik heus niet de enige ben met diarree). 's Avonds moet je op de stoep over meerdere slapende mensen stappen. Oja, Indiers kunnen echt overal slapen! in plantenbakken, laadbakken op lawaaierige strations, midden op de stoep, op de gekste plekken zie je iemand verdoofd liggen.

Alle plannen die maak veranderen. en inderdaad soms lijken 4 maanden echt heel lang. Maar ik geniet nog steeds, het is alleen heel heftig om vanuit het veilige zuiden in het haastige noorden aan te komen. Maar nog steeds zijn er overal aardige mensen die me willen helpen.

Ik ga eens kijken of ik ergens iets te eten kan krijgen en dan lekker naar mijn hotel om mensen te bellen (uiteraard binnen India ivm kosten), want alleen zijn is nog steeds iets wat ik niet kan :)

Plaatjes zeggen meer dan woorden

2008-09-21T06:59:00.000-07:00

Kerala- Gods own country

2008-09-18T11:07:00.000-07:00

Ik ben in een paradijs!!!!! Het is zo mooi!
Palmbomen en lege stranden, mooie boottochten en heerlijk weer!
Ik verblijf samen met Eveline (meisje uit Brussel ontmoet bij het project) bij een Indiase familie en zij verwennen ons heel erg! (zij vertrekt morgen terug naar Belgie.) Het valt me zowiezo op dat iedereen zo goed voor je zorgt als je alleen reist. Ik word per dag minstens 2 keer gebeld door indiase mensen die ik heb ontmoet omdat ze willen weten of alles wel goed met me gaat... het is heel bijzonder om te merken dat iedereen voor je wil zorgen, een rijkdom eigenlijk.
Om jullie een beeld te geven hoe snel integreren kan gaan; ik loop alleen nog maar in Indiase kleding (in westerse kleding voel ik me niet prettig en val je nog meer op ook ivm met mannen etc.) en eet automatisch met mijn handen. Ook schud ik met mijn hoofd van nee (alof je hoofd los op je nek zit) als ik ja bedoel. De Indiers doen dit constant en ik kan het niet stoppen... Aan al het chaotische verkeer ben ik gewend en als ik trappen oploop, loop ik links ipv rechts.
Ik ben ook bij een soort GOA strand geweest en alle cliche hippies en backpackers waren daar. We hadden erg veel lol, maar ze reizen anders. Ze reizen van hostel naar hostel en zijn alleen maar omringd door westerlingen.
De inbel (inclusief ouderwetse piep geluiden) wordt nu verbroken.
Conclusie: het gaat goed!! en ik hou van India!

Bedankt voor alle lieve reacties. Had ik even nodig...

Kerala

2008-09-14T02:51:00.000-07:00

Mijn eerste vrijwilligers project is achter de rug en ik ben na 2 weken weer in de bewoonde wereld. Samen met 6 vrijwilligers hebben we een bloementuin aangelegd en les gegeven in hygiene en afval opruimen. De tweede week was ik ziek en heb ik voornamelijk in bed gelegen.
Gister ben ik aangekomen in een touristische stad en ik was zooo blij om andere buitenlanders te zien! Gelukkig, ik ben niet alleen en er zijn andere die het allemaal net zo moeilijk vinden als ik. Gister heb ik voor het eerst spaghetti bolognaise gegeten en het was een godenmaal!
Het moeilijkste vind ik eigenlijk dat het altijd maar doorgaat, nooit kan ik eens even een break nemen, want ik ben altijd in India! Altijd op mijn hoede en zeker niet zomaar iemand vertrouwen!
Zoals jullie horen, heb ik het even gehad. Mijn handen zijn heel rood en jeuken en ik weet niet waarom. Vanacht kon ik er zelfs niet van slapen!
Volgende keer een positiever stukje, ok?

No-dance-law

2008-08-29T04:02:00.000-07:00

Bangalore is een hele westerse stad. Als je door De grootste straten in het centrum loopt heb je niet door dat je in India loopt. Mac Donalds, ING bank, Mango en Pizza corner zijn overal. De jonge mensen die er lopen zien er ook heel westers uit. Veel dragen er geen sari's.
's Avonds kan je naar een dico, als je geld hebt, maar je moet wel opschieten want om 11 uur sluiten ze al. Want er namlijk een 'no-dance-law' in Bangalore. Dit houdt in dat er na 11 uur niet meer gedanst mag worden! Er schijnen al meerdere stakingen hier tegen te zijn. Disco's sluiten zo vroeg omdat jongens en meisjes anders te makkelijk met elkaar in contact komen en dat mag niet in India. Nu stopt het hele gebeuren ten minste voordat de jonge mensen te dronken worden en gaan zoenen enzo.
Maar het aller vreemdste is dat de hele Bollywood film scene om sex draait! Meisjes lopen er half naakt in rond en mensen gaan er zelfs bijna in zoenen!!!! Het is af en toe net alsof je naar een ganster clip op MTV kijkt, inclusief meisjes in bikini! Echt zo'n tegenstelling met t straatbeeld, waarbij sari's en lompe jurken alle vormen verhullen. Tegenwordig zitten jongens en meisjes tegen elkaar aan als ze afgelegen in een parkje zitten, dit is allemaal erg modern en om de grote verschillen tussen mensen inBangalore tegen te gaan is de no-dance-law er. Zodat dat westerse geklef tussen jongsen en meisjes nog wat langer uitgesteld wordt .

Bollywood
met Daphne in Mysore

Ilango, Nimmy, Imaen, Deena and Mitsy
Bangalore

De treinreis

2008-08-25T23:07:00.000-07:00

Afgelopen weekend ben ik met Daphne naar Mysore gegaan. Daar hebben we lekker de tourist uitgehangen en ons verbaast over gekke Indiasche gewoontes.
Terug gingen we met de trein. De meest pauperige trein waar ik ooit in heb gezeten met alleen maar mannen om ons heen. De mensen in de trein zijn heel anders dan die je in Bangalore ziet. Ze dragen bijna geen sieraden en zien er gewoon wat sjoveliger uit en praten geen Engels. Hun bruine ogen volgen me bij alles wat ik doe. Als ik ga verzitten op de houten banken of als mijn hoofd omvalt in mijn dutje. Maar toen ik wat ging schrijven, verdrongen ze hun hoofden gewoon om te zien wat ik opschreef. Ik raak er wel al aan gewend om geen privacy te hebben.
De trein heeft open ramen met tralies ervoor en ook de deuren naar buiten blijven gewoon open. Het uitzicht is prachtig! Bergen, rijstvelden en suikerrietplantages. Mannen, vrouwen en soms kinderen zijn heel hard aan het werk op het land zodat wij straks voor 99 cent een pak rijst bij de Appie kunnen kopen. Plattelandshutjes zijn gemaakt van palmbladeren en takken.
Op elk stationnetje waar de trein stopt is weer wat geks te zien. Mensen die op bankjes slapen, gebochelde bedelaars en mooie saries. Elk station stappen er nieuwe mensen in de trein die met een mand op hun hoofd door de volle trein heen banjeren. Ze verkopen luidkeels vruchten, chai of een soort koekjes. Het is grappig om tussen al het onbegrijpelijke getetter opeens het oerhollandse 'koffie!' klinkt. Ze lopen aan de lopende band langs en tussendoor komen er bedelaars. Een man naast ons gaf een vrouwtje met polio 10 rupees (20 cent) en toen gaf ze hem wat wisselgeld terug.
Naast het verkoopkabaal is het stil in de trein. Mensen zeggen niet veel en kijken vooral naar ons. Eerst dacht ik dat het alleen op stationnetjes stonk, maar later dacht ik dat het misschien toch iets anders moest zijn.
Veel mensen hebben 1 lange duimnagel, dit hebben ze omdat het handig is voor van alles (snijden, iets openen, krabben). En boeren en rochelen hoort er hierbij. Na koekjes te hebben uitgedeeld en bananen te hebben gegeten, werd ons duidelijk gemaakt dat we de schillen gewoon naar buiten moeten kwakken zodat de koeien ze kunnen opeten. De mensen schudden hier op een bepaald manier nee en dan is het toch een onzekere ja. Dit gaf in het begin nogal wat moeilijkheden.
Ondertussen zitten we met 11 mensen op een plek, waar in nederland met moeite 6 mensen zouden zitten. Vreemden zitten hier gewoon tegen elkaar aangeleund en slapen met hun hoofd op elkaars schouder. De slippers gaan uit en ze gaan lekker met opgetrokken knieen zitten.
Daphne en ik keken onze ogen uit en genoten echt, dit is het echt India! Bij het uitstappen uit de trein (eerst iedereen naar buiten dan naar binnen kennen ze niet) kwamen we gelijk in een moesonbui terrecht en toen we thuis kwamen waren we dood op.

Straks ga ik een ziekenhuis bezoeken en Eva de hond heeft 7 puppies gekregen!

Kijkje in...

2008-08-23T07:25:00.000-07:00

Bangalore

2008-08-21T22:36:00.000-07:00

Vanochtend werd ik opgeschrikt uit een droom over allemaal lachende enge Indiers. Er was namelijk een vrouwtje in mijn kamer gekomen, die in een vieze sari de vloer aan het vegen was met een stoffer zonder mij te groeten. Ze was heel erg geboggeld en had een opvallend grote gouden neuspiercing. Ik lag halfnaakt in mijn harde bedje, versuft van de slaap. Ze bleef maar bezemen en ging toen dweilen. Daarna ging ze met een knikje weer weg en ging ik verder slapen...
Gisteren ben ik naar de markt geweest. De markt was op de weg en zorgde daarom voor een verkeers opstopping. Er waren heel veel fruit en groenten die ik nog nooit gezien had! Alles was heel vers van het land gehaald en in grote stapels op karren gelegd om het te verkopen. Dus in alle chaos en kleuren kocht ik mijn eerste zakje appels!
's Avonds ben ik naar Nederlandse mensen geweest die al 12 jaar in India wonen met de tuctuc. Erg aardig en fijn om weer eens tomatensoep te eten. Ze waren verbitterd door India en vertelde me dat 90 procent er niet te vertrouwen is. Tot nu toe heb ik alleen maar aardige mensen ontmoet op straat, die me wilde helpen.
Elke dag maak ik een rondje en elke dag stap ik weer wat zekerder rond, totdat ik in een plas met een koeienvlaai stap, dan voel ik me toch weer een westerse kluns.
Dit weekend ga ik met Daphne (amsterdams vriendinnetje dat hier stage loopt) een weekendje weg. We gaan met de trein naar Mysore en ik vind het spannend, maar ben ook blij om met Daphne te zijn.
Ik vind jullie reacties erg fijn!

Nou daar gaan we dan...

2008-08-19T22:10:00.000-07:00

Ten eerste: het gaat goed! Maar kan beter...
De vliegreis ging helemaal goed. Ik heb alle westerse feel-good films gezien tijdens de vlucht en me laten verwennen door de stewardessen. Ik heb gepraat met een spiritueel iemand en gelijk een uitnodiging voor een ashram (meditatie centrum). Alles ging goed totdat ik het vliegveld uitkwam. Ik zou worden opgehaald door de mensen bij wie ik de eerste tijd kon verblijven. Dus ik loop het spik splinter nieuwe vliegveld van Bangalore uit met 'kim' op een groot vel. Alleen niemand reageert op mij, dus ik loop nog maar eens heen en weer, maar er is niemand voor mij. Dus ben ik 2 uur gaan wachten voor de gate. Het was heel vroeg in de morgen dus ik wilde ze ook niet gelijk bellen. Ik baalde wel heel erg, want het is niet het begin dat je verwacht.
Na 2 uur ging ik ze toch maar bellen. Ik kreeg ze gelukkig aan de telefoon en verontschuldigde zich meteen. Later bleek dat er een fout in de datum was gemaakt ofzo. In ieder geval was het nu de bedoeling dat ik zelf een taxi zocht en zo naar hen toe kwam. Nou ok dan. Dus ik bij Ravi de taxichauffeur in de auto en mijn riem om! Hij wist niet precies waar het was, maar we zouden er wel komen. Ik wilde nog afdingen, want dan had ik geleerd, maar na lang uitleggen begreep dat er gewoon een meter in de taxi was. Dus daar gingen we...
Het indiase verkeer is een chaos, zoals je misschien wel verwacht, maar dan nog erger! Getoeterd wordt er standaard, zodat het ook niet meer opvalt en ze rijden links. Hoe groter je fiets, bus of tuctuc, de meer voorang je hebt. Alles gaat door elkaar. Alle gaatjes worden constand opgevult en zo kom je vooruit. Het wonderlijke is dat het nog goed gaat ook!
Toen ik na 2,5 uur met Ravi in de file te hebben gestaan, eindelijk aankwam, werd ik hartelijk verwelkomt in een heel mooi huis. Het indiase gezin waar ik verblijf is er erg aardig en een tikkeltje westers, dus ik voel me thuis. Gister ben ik voor het eerst alleen de deur uitgegaan en toen overvallen door een moeson bui, verdwaalt en bij een meneer van het leger op kantoor geweest om te schuilen. Iedereen is erg aardig.
Bangalore is een westerse stad met 2 miljoen inwoners. De stad groeit erg snel en wordt steeds minder 'the garden city'. Maar nog steeds zijn er veel bomen, parkjesn en meren. Het staat bekend als IT-city. Dit houdt in dat er veel callcenters zijn. Veel grote bedrijven uit de VS hebben hier hun callcenters omdat het goedkoop is. De Indiase werknemers leren Engels met een American accent en zo hebben de Amerikanen niet door dat ze eigenlijk naar India bellen ipv binnen de VS.
Eten is erg lekker, maar pittig. Ik leer met mijn handen te eten, wat erg moeilijk is want het gaat zo tegen je gewoontes in. Je moet je handen nu juist vies maken.
Verder moet ik heel erg wennen. Vier maanden lijken nu erg lang en alles is nieuw en chaotisch.
Vanavond ga ik naar een Indiase verjaardag met deze familie mee, ik ben benieuwd!

Indiaas afscheids etentje

2008-08-14T06:06:00.000-07:00

Aftellen

2008-08-04T06:29:00.000-07:00

Zondag 17 augustus vertrek ik voor vier maanden naar India!
Ik ga daar twee keer twee weken vrijwilligerswerk doen en de overige drie maanden rondreizen. Ik vind het erg spannend en ipv met mijn gedachten bij mijn laatste tentamen te zijn, zit ik al zo ongeveer in India!
Ik zal iedereen die mijn reis wil volgen via dit weblog op de hoogte houden. Maar vooral ook gezellige mailtjes blijven sturen, want ik ben dan wel aan de andere kant van de wereld, toch wil ik graag weten hoe het met jullie gaat!

Mijn reis gaat er ongeveer zo uit zien:
week 34 Bangalore
week 35 Bangalore
week 36 eerste project in Yercaud
week 37 eerste project in Yercaud
week 38 t/m week 42 reizen
week 43 tweede project in Dharamsala
week 44 tweede project in Dharamsala
week 45 t/m week 51 reizen
woensdag 17 december ben ik terug in Nederland.