VIER MAANDEN INDIA!!!

maandag 27 oktober 2008

Dharamsala









Boedhistische monnikken








ik en Pantam








mediteren voor het eten









vrijwilligers in Dharamsala










relaxen in Pushkar in Rajasthan









trekken in de woestijn










op het project











De gouden tempel van de Sikh-religion in Amritsar in Punjab












gratis eten in de Sikh tempel











Kamelentrektocht in Rajasthan














Mirte, Kim en de Taj Mahal in Agra








Ondertussen is er heel veel gebeurt!
Ik heb Mirte ontmoet in Delhi en samen zijn we op de touristische tour gegaan. Zo hebben we de Taj Mahal gezien en zijn we Rajasthan (woestijn provincie) in getrokken. Samen reizen was erg fijn en naast 5 dagen samen ziek in een hotel in Jodhpur, hebben we erg veel leuke dingen gedaan en fijne mensen ontmoet! (zie foto's)

Nu ben ik al een week in Dharamsala, in het noorden van India in het begin van het Himalya gebergte. De Dalai Lama woont samen met heel veel andere Tibetanen hier en daarom wordt het ook wel 'klein Tibet' genoemt. Het is ook echt totaal anders als de rest van India. Koud (ik draag een rode yak-wol trui) en rustig. Het is een prachtige plek in de bergen en er is donker Tibetaans brood!
Ik ben hier voor 3 weken omdat ik hier weer een project doe. 's Ochtends lopen we via een prachtige route in 20 minuten naar een schooltje om daar de muur te beschilderen en met de kinderen te spelen. 's Middags doen we iets touristisch. De laaste week gaan we 4 dagen door de bergen trekken en daar hem ik heel veel zin in!
Zaterdag ben ik heel vroeg op gestaan om naar een tibetaanse school village te gaan. Daar was die dag een festival met traditionele dans en de Dalai Lama zou er zijn!! Op de weg ernaar toe ontmoette ik een meisje, Pantam, die 3 jaar geleden uit Tibet is gevlucht. Ze heeft een maand op sportschoenen door de Himalya getrokken en is nu in Dharamsala en wil Boedistische non worden. Ze spreekt haar familie eens per jaar omdat haar familie nomaden zijn die rondtrekken. Ze was heel trots dat haar familie 20 yaks heeft en kippen en 5 paarden. Maar ze mist haar familie heer erg.
Ze spreek heel redelijk Engels doordat veel van deze vluchtelingen heel goed worden opgevangen. Er zijn allerlei scholen voor hun en ik heb het gevoel dat de tibetaanse regering hier best wat geld te besteden heeft. (best gek omdat India zo arm kan zijn)
Op het festival sprak de Dalai Lama heel lang in het Tibetaans, er werd veel gebeden en liepen de schoolkinderen in uniform communistisch rond te paraderen met vlaggen. Het Tibetaanse volkslied werd gezongen en alle Tibetanen waren gezellig aan het picknicken. Het was een totaal andere wereld (een koude kont van het zitten, hoort natuurlijk ook bij Tibet)
Voor mij is het toch we heel gek om te bedenken dat alles wat daar gedaan werd in Tibet verboden is. Pantam vertelde dat als ze daar het volkslied zingt, ze geslagen en gemarteld wordt.
Touristen en Tibetanen lopen met mutsjes, tassen, jassen met 'free Tibet' en overal zijn momo's te koop.
's Avonds ben ik naar een Hindi bruiloft geweest in een dorpje in de buurt. Het was heel gezellig met Bollywood dansen en eten. Maar de bruid lag te slapen en de bruidegom kwam die nacht pas, want een bruiloft duurt 3 dagen. Dus rond 11 uur 's avonds zijn we met de hele groep weer naar huis gegaan.

Ik vermaak me hier wel en ik vind het heerlijk dat het af en toe regent en dat het koud is!

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Lieve Kim!

Leuk dat je weer een berichtje plaatst! Ik vroeg me al zo af hoe het met je ging! En nog leuker dat je nu in Klein Tibet bent; wat klinkt dat romantisch. En helemaal leuk dat je de Dalai Lama nu persoonlijk kent!

Hier hebben we geen Dalai Lama, maar mogen we wel ons volkslied zingen (hoewel ik dat niet zo vaak hoor gebeuren),

liefs Ammeke

marijke zei

Kim !!! wat fanatastisch dat je daar bent...!!! En dat je de Dalai Lama hebt mogen ontmoeten. Dat moet een geweldige ervaring zijn geweest.
Hoe kwam het dat je naar die bruiloft kon? Wordt je daar gewoon voor uitgenodigd? Leuk hoor.
Veel succes met je huidige project.
liefs, Marijke.