Ta Ta ( dag in Hindi ;)

Het is nu bijna voorbij...
Ik ben nu in Delhi en het is koud en ik draag een spijkerbroek met een shirt met lange mouwen en ik heb de kerstboom opgetuigd en toen tomatensoep gegeten voor het haardvuur.
Oftewel ik bereid me voor op Nederland!

Maar ik wil niet terug. India is zo fijn! Er is zoveel te zien, alles gebeurt op straat en niks gaat zoals het hoort te gaan. Over sommige gekke dingen verbaas ik me helaas al niet meer. Toch blijft het gek als je eerst uit je dak gaat in de meest trendy club van Mumbai en daarna opzoek gaat naar een auto-riksja en hierbij over 20 slapende mensen moet stappen. Want 's nachts veranderen de straten van Mumbai in de grootste slaapzaal van de wereld...

Er is op het moment veel onrust in India. De aanslagen in Mumbai is een soort van uitbarsting ervan. Ik ben heel benieuwd waar dit allemaal nog naar toe gaat. Want India is dan wel een tijger in ontwikkeling en probeert op 1 lijn met China te blijven. Maar er is zoveel gaande in dit land. Het is zo'n groot land! Elke staat is anders, andere taal, gewoontes, eten etc. Terwijl de rijken hier steeds rijker worden, blijven de arme arm. Natuurlijk is het kaste-systeem afgeschaft, maar dit zit nog diep in de maatschappij geworteld. Ik hoorde gister zelfs van een lage kaste die in opstand was gekomen omdat ze bang waren hun status van lage kasten kwijt te raken. Ik hoorde van vliegtuigen die vertraging krijgen doordat parlementleden te laat zijn. Bollywoodsterren en cricketspelers die nog meer gaan verdienen.

India heeft ook echt iets puurs. Het is hier gewoon zoals het is en iedereen is aan het overleven, ook de rijkeren. Er hoeft maar iets te gebeuren, een auto ongeluk of een chronische ziekte, en er is geen overheid en verzekering die je door alles heen helpt. Hopelijk kan je familie de koe verkopen zodat je toch nog iets aan medische behandeling kan krijgen.

Het is fijn om weer naar het veilige Nederland te gaan, maar ik zal het leven hier heel erg missen. Het is af en toe zeker moeilijk geweest, vooral in het begin van mijn reis liep het allemaal toch een beetje anders dan ik verwacht had, maar als ik nu terugkijk is het onvergetelijk! Beter dan ik me had kunnen indenken. 4 Maanden zitten erop en nu ga ik weer aan de studie.
Woensdag 17 december kom ik in Nederland aan! (Ik word al zenuwachtig als ik eraan denk)

Tot snel allemaal! en bedankt voor het volgen van mijn blog, ik vond het leuk om mijn verhalen te vertellen en heb genoten van al jullie lieve emails en reacties.

Lol in India

Nu ik een tijdje in een India ben, kan ik steeds meer genieten!
Ik ben minder gestressd en neem meer de tijd voor een praatje en voel me meer op mijn gemak. Ik weet nu veel beter hoe alles werkt, hoe mensen denken en dat geeft rust in je hoofd.
Ik ben dus nu weer terug in het veilige, mooie zuiden van India en het is heerlijk!
het meest fijne vind ik misschien nog wel het zuid indiase ontbijt. Niet pittig en veel en luchtig.
Mijn gedachten zijn langzamerhand steeds meer richting Nederland en ik ben mijn laatste 2 weken reizen aan het regelen.
Dus nog 2 weken extreem genieten! :D

Oja, de aanslagen in Bombay. Ik was in een klein dorpje ergens en erg geschrokken. Maar het leek wel of CNN en Nederland in shock zijn dan de Indiers zelf.

Tot snel iedereen!






















Mijn grote vriend Dinesh








Zeeturtle!!






Eindelijk de beruchte sari :)




Indiase bruiloft, eten van palmboombladeren








met Mirte en Prakesh in Kundapur in Karnataka

feestje in Gokarna in Karnataka

Zon, strand en zee in Goa!

Morgen vertrek ik en dan ben ik 2 weken in Goa geweest. Het was heerlijk om even op mijn kont te zitten met het beste gezelschap ooit naast me. Overdag relaxen en 's avonds feesten. Soms een iets te veel trance-drugs feest naar mijn smaak, maar de volgende dag gingen we gewoon 'een hutje verder'.

Over 3 weken ga ik terug naar Nederland en ik begin het toch wel heel jammer te vinden. Het aftellen is begonnen en ik in mijn hoofd bedenk ik de hele tijd wat ik allemaal wil doen voordat ik in het vliegtuig stap naar Amsterdam. ( ik moet nog steeds een sari dragen en naar de bollywood bioscoop! )

Ondertussen ben ik toch wel wat wijzer geworden. Zo ben ik er achtergekomen dat uithuwelijken helemaal zo slecht nog niet is. Ouders van vrienden zijn gelukkig getrouwd ook al hebben ze geen liefdeshuwelijk. Het is misschien zelfs wel makkelijker, je ben een gezin en je helpt elkaar. Familie is heel belangrijk!
Alles is hier zowiezo veel meer uitgestippeld. Grote kans dat je studeert wat je ouders gestudeert hebben, of je word net zoals je vader stenensjouwer. Natuurlijk ga je trouwen en als je niet de juiste persoon tegenkomt rond 27 jaar (voor de man) dan gaat iedereen je helpen de juiste vrouw te vinden.( of je kijkt in de krant of op internet) Dus de achterneef van mijn buurvrouw heeft een tante en haar jongste dochter is misschien wel wat voor jou zoon. Dan wordt er viavia alles uitgezocht over die dochter. Er wordt gekeken of haar familie een goede achtergrond en reputatie heeft. Wat zij allemaal uitspookt en alles over haar karakter. Dus de zoon en zijn familie krijgt alles op een presenteerblaadje aangeboden, inclusief goede en slechte punten. Als zij eenmaal door de eerste ronde heen is gekomen, dan gaan de 2 families bij elkaar opbezoek en de dochter schenkt thee. ALs de zoon haar ok vind zegt hij dit tegen haar familie en gaan ze misschien even apart met elkaar praten, Na de eerste date wordt via een tussenpersoon duidelijk gemaakt of er nog een familie-date volgt. Hierna gaat het stel samen op date.
Natuurlijk is dit voor alle lagen uit de bevolking anders. Sommige doen het nog veel traditioneler en bij andere (rijke mensen uit de grote steden)gaat het net zoals bij ons, maar zodra iemand eind twintig is en geen geliefde heeft dan wordt er hoe dan ook een partner gezocht.
De druk om te trouwen is erg hoog. Het hoort allemaal bij het uitegestippelde pad. Kinderen wonen bij hun ouders tot ze gaan trouwen.

Mijn fake trouwring doet het nog erg goed. Mijn man woont namelijk in Delhi en soms heb ik geen kinderen en soms 3 kinderen.

Zelfs na 3 maanden India vind ik nog steeds heel interresant om mensen te vragen naar hun liefdesgeschiedenis of uithuwelijking. Niemand vind het hier een big-deal,omdat het heel gewoon is. Ik begin er al aan te wennen, maar toch laat ik mij niet uithuwelijken!

Sikhs in Punjab

Sikh-people volgen de Sikh religie. Deze religie lijkt op het Hindoeisme, boedhisme en moslim geloof. Iedereen is gelijk in dit geloof en Sikhs wonen verdeelt over heel India, maar de meeste Sikhs wonen in de staat Punjab in het noordwesten van India. In de hoofdstad Amritsar staat de gouden tempel, die ondertussen alweer 3 keer herbouwt is. Deze tempel is omhult door een meer en wordt voor de Sikhs beschouwt als een soort Lourdes. Ze komen er op pelgrimtocht en maken Indiase foto's van hele families met de tempel zonder te lachen. Ze baden er en komen zo van al hun problemen af.
Sikh mannen zijn prachtige mannen (de mooiste van India vind ik persoonlijk) met tulbanden met daaronder een knotje voorop, bovenop hun hoofd. Ze mogen hun haar niet knippen, dus ik heb ze nog nooit zonder zo'n knotje gezien. Sommige Sikhs dragen kleine zwaardjes en zij mogen hun baard ook niet afscheren.
over het algemeen hebben Sikh mensen goede banen in India en worden daarom niet altijd gewaardeerd. Voor de jaren tachtig was er veel geweld in Punjab doordat Punjab zelfstandig wilde zijn, maar de Indiase regering wilde dit voorkomen. Toen de gouden tempel zelfs aangevallen werd, was dit de druppel! Toen heeft een Sikh bodyguard van Indira Ghandi ( de toenmalige vrouwelijke premier) haar vermoord!

Doordat voor het Sikh geloof iedereen gelijk is, kan je gratis overnachten in de gouden tempel en kun je er gratis eten. Dit gebeurt met honderden mensen tegelijk in shifts van een kwartier. Je volgt de stroom en krijgt een bord en een lepel. dan wordt er heel veel geduwt en volg je weer iedereen. Zoek je heel snel een plaatsje op de grond. Krijg je rijst, chapati, dal en zoetigheid op je bord gekwakt door mannetjes die met enorme emmers rondlopen. Dan schrokt iedereen (families, schoolklassen) alles naar binnen en dan komt er zo'n karretje dat rond rijdt in supermarkten om de vloer schoon te maken. Dat karretje rijdt precies voor je voeten langs zodat het weer schoon is. Dan volg je de hele meute weer naar buiten naar de afwas, waar je je bord inleverd. Vervolgens staat de volgende groep met mensen alweer te dringen.
Alles wordt geregeld door vrijwilligers. 20 mensen die uien snijden, 100 mensen die afwassen etc.
Oftewel, het was heel leuk om daar te eten!

Dharamsala

Boedhistische monnikken








ik en Pantam








mediteren voor het eten









vrijwilligers in Dharamsala










relaxen in Pushkar in Rajasthan









trekken in de woestijn










op het project











De gouden tempel van de Sikh-religion in Amritsar in Punjab












gratis eten in de Sikh tempel











Kamelentrektocht in Rajasthan














Mirte, Kim en de Taj Mahal in Agra








Ondertussen is er heel veel gebeurt!
Ik heb Mirte ontmoet in Delhi en samen zijn we op de touristische tour gegaan. Zo hebben we de Taj Mahal gezien en zijn we Rajasthan (woestijn provincie) in getrokken. Samen reizen was erg fijn en naast 5 dagen samen ziek in een hotel in Jodhpur, hebben we erg veel leuke dingen gedaan en fijne mensen ontmoet! (zie foto's)

Nu ben ik al een week in Dharamsala, in het noorden van India in het begin van het Himalya gebergte. De Dalai Lama woont samen met heel veel andere Tibetanen hier en daarom wordt het ook wel 'klein Tibet' genoemt. Het is ook echt totaal anders als de rest van India. Koud (ik draag een rode yak-wol trui) en rustig. Het is een prachtige plek in de bergen en er is donker Tibetaans brood!
Ik ben hier voor 3 weken omdat ik hier weer een project doe. 's Ochtends lopen we via een prachtige route in 20 minuten naar een schooltje om daar de muur te beschilderen en met de kinderen te spelen. 's Middags doen we iets touristisch. De laaste week gaan we 4 dagen door de bergen trekken en daar hem ik heel veel zin in!
Zaterdag ben ik heel vroeg op gestaan om naar een tibetaanse school village te gaan. Daar was die dag een festival met traditionele dans en de Dalai Lama zou er zijn!! Op de weg ernaar toe ontmoette ik een meisje, Pantam, die 3 jaar geleden uit Tibet is gevlucht. Ze heeft een maand op sportschoenen door de Himalya getrokken en is nu in Dharamsala en wil Boedistische non worden. Ze spreekt haar familie eens per jaar omdat haar familie nomaden zijn die rondtrekken. Ze was heel trots dat haar familie 20 yaks heeft en kippen en 5 paarden. Maar ze mist haar familie heer erg.
Ze spreek heel redelijk Engels doordat veel van deze vluchtelingen heel goed worden opgevangen. Er zijn allerlei scholen voor hun en ik heb het gevoel dat de tibetaanse regering hier best wat geld te besteden heeft. (best gek omdat India zo arm kan zijn)
Op het festival sprak de Dalai Lama heel lang in het Tibetaans, er werd veel gebeden en liepen de schoolkinderen in uniform communistisch rond te paraderen met vlaggen. Het Tibetaanse volkslied werd gezongen en alle Tibetanen waren gezellig aan het picknicken. Het was een totaal andere wereld (een koude kont van het zitten, hoort natuurlijk ook bij Tibet)
Voor mij is het toch we heel gek om te bedenken dat alles wat daar gedaan werd in Tibet verboden is. Pantam vertelde dat als ze daar het volkslied zingt, ze geslagen en gemarteld wordt.
Touristen en Tibetanen lopen met mutsjes, tassen, jassen met 'free Tibet' en overal zijn momo's te koop.
's Avonds ben ik naar een Hindi bruiloft geweest in een dorpje in de buurt. Het was heel gezellig met Bollywood dansen en eten. Maar de bruid lag te slapen en de bruidegom kwam die nacht pas, want een bruiloft duurt 3 dagen. Dus rond 11 uur 's avonds zijn we met de hele groep weer naar huis gegaan.

Ik vermaak me hier wel en ik vind het heerlijk dat het af en toe regent en dat het koud is!

Ashram